Αρχική σελίδα    |     Προσθήκη οδηγού    |     Κάλεσε φίλους    |     Γίνε μέλος    |     Διαφημιστείτε    |     Αναζήτηση Ξενοδοχείου
 
 
Όνομα χρήστη   
Κωδικός   
Απομνημόνευση κωδικού  
    Ξέχασες τον κωδικό σου;
 
 
 
Επιλογές
Κατηγορίες
Συναφείς προορισμοί
Follow travelplorer on Twitter

Ταξιδιωτικός oδηγός για ΕΥΗΝΟΧΩΡΙ

 
προστέθηκε από daspan ,ηλικία 58
Ήπειρος: Ευρώπη
Χώρα:     Ελλάδα
Θες να προσθέσεις κάτι άλλο;
Γράψε την δικιά σου εμπειρία εδώ!
 Μοιράσου το

  Πληροφορίες  
  Τοποθεσία  
 
το Ευηνοχώρι είναι το μεγαλύτερο χωριό ανατολικά της Ι.Π. Μεσολογγίου. Είναι ένα πανέμορφο χωριό - κωμόπολη χτισμένη στην δυτική όχθη του Εύηνου ποταμού και κοντά στους πρόποδες του βουνού Βαράσοβα... Θα το βρείτε αμέσως μετά απ' την γέφυρα του Ευήνου ποταμού και ακριβώς δίπλα απ' τον χώρο της αρχαίας Καλυδώνας... είναι πολύ κοντά στη θάλασσα και στις εκβολές του ποταμού.
  Πώς να φτάσετε   Χάρτης     ΚΤΕΛ Αιτωλοακαρνανίας
 
μπορείτε να φτάσετε οδικώς ερχόμενοι από Αθήνα ή Πάτρα και αφού περάσετε την γέφυρα Ρίου - Αντιρρίου να ακολουθήσετε τις πινακίδες "προς Μεσολόγγι" , είναι σε απόσταση 30 χλμ περίπου από την γέφυρα και 10 χλμ πριν το Μεσολόγγι.
  Μετακινήσεις  
 
έχει άριστη συγκοινωνία που επικοινωνεί με τα γύρω χωριά και τις πόλεις , καθώς επίσης και με την παραλία του Κρυονερίου όπου μπορείτε να απολαύσετε το μπανιο σας ή να επισκεφθείτε τα υπέροχα τοπία γύρω απ' το χωριό μας.
  Ιστορία  
 
περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με το Ευηνοχώρι όσον αφορά την ιστορία του αλλά και την ιστορία της αρχαίας Καλυδώνας μπορείτε να βρείτε στο site που αφορά το Ευηνοχώρι : www.evinochori.gr
  Αφού φτάσετε  
  Φαγητό  
 
μπορείτε να απολαύσετε υπέροχους μεζέδες στην ταβέρνα του Μαντουβάλα (μονο βράδυ) στον κάτω συνοικισμό ή στην ταβέρνα του Τριώτη πάνω στον εθνικό δρόμο στην είσοδο του χωριού (σερβίρεται και μαγειρεμένο φαγητό όλες τις ώρες). Επίσης μπορείτε να απολαύσετε και κοκορέτσι και σπληνάντερο (για τους λάτρεις του είδους) στις ταβέρνες του χωριού μας.
  Δραστηριότητες  
  Πολιτισμός  
 
ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ & ΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΥΗΝΟΧΩΡΙΟΥ ¨ ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ¨ Είναι ο πιο παλιός σύλλογος του Ευηνοχωρίου με ίδρυσή του το 1968... Ο σύλλογός μας κατ' αρχάς ιδρύθηκε με κύριο σκοπό την διατήρηση και εξάπλωση του Αη Γιαννιώτικου πανηγυριού και εντός αλλά και εκτός του χωριού μας , κάτι που επιτεύχθηκε στο έπακρο... Οι βασικοί στόχοι του συλλόγου εξ αρχής ήταν η διατήρηση των διαφόρων εθίμων και παραδόσεων του χωριού μας , η διοργάνωση πολλών πολιτιστικών εκδηλώσεων , η συντήρηση και η επισκευή στα εξωκλήσια του χωριού μας , η συμμετοχή σε διάφορες εκδηλώσεις παραδοσιακού και ιστορικού περιεχομένου στα δρώμενα της ευρύτερης περιοχής Μεσολογγίου ( όπως στις γιορτές Εξόδου Φρουράς Ελευθέρων Πολιορκημένων , καταθέσεις στεφάνων σε μνήμη πεσόντων Μεσολογγιτών σε μνημείο Αγνώστου Στρατιώτη κλπ ) , η έκδοση 2μηνιαίου περιοδικού , η ίδρυση και διοργάνωση των Καλυδωνίων ( καλοκαιρινές εκδηλώσεις με μουσικές βραδιές , θεατρικές παραστάσεις και παραδοσιακούς χορούς ) , η διοργάνωση εκδρομών , συναντήσεις και συνεστιάσεις των εν Αθήναις Ευηνοχωριτών , προβολές ταινιών και πλήθος άλλων κατά καιρούς εκδηλώσεων ... Στα τέλη της 10ετίας του '70 , όταν η αρχαιολογική υπηρεσία απαγόρευσε την τέλεση των πανηγυρικών Αη Γιαννιώτικων εκδηλώσεων στο παλιό εκκλησάκι τ' Αη Γιαννιού στην αρχαία Καλυδώνα , ο σύλλογος ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ με τις συνδρομές αλλά και την προσωπική εργασία των μελών του έχτισε το καινούριο εκκλησάκι τ' Αη Γιάννη στον λόφο Αλογάκι πάνω απ' το χωριό μας όπου σήμερα ονομάζεται λόφος τ' Αη Γιαννιού , όπου και μέχρι σήμερα γίνεται το ονομαστό πανηγύρι μας πλαισιωμένο απ' τον σύλλογό μας... Με την προσωπική εργασία πάλι των μελών του συλλόγου μας χτίστηκε και ο Σταυρός τ' Αη Γιάννη που δεσπόζει στον Μποχωρίτικο κάμπο και είναι σημείο αναφοράς κάθε πιστού Μποχωρίτη... Το έτος 1976 τα μέλη του Δ/κου Συμβουλίου του συλλόγου μας αποφάσισαν να εκδώσουν 2μηνιαίο περιοδικό που να προβάλλει αποκλειστικά το χωριό μας και τον σύλλογο... Όλα τα τεύχη του περιοδικού μας έγιναν ανάρπαστα... Επίσης , με χρήματα των μελών του συλλόγου αγοράστηκαν οι παραδοσιακές στολές και οι αρματωσιές που έχει ο σύλλογος... θα ήταν παράληψή μου να μην πω για τα μέλη που ίδρυσαν τον σύλλογο αλλά και που πρόσφεραν τόσα πολλά σ' αυτόν αλλά και στον τόπο μας. Δέν μπορούμε να ξεχάσουμε την προσφορά τους γι' αυτό ας τους ξαναθυμηθούμε : Γιάννης Κόντος , Χρήστος Κατσικανάς , Μάκος Μπελέκος , Μπέμπα Ξηρού , Πάνος Γονής , Γιώργος Μάρκου , Χρήστος Κ. Νασόπουλος , Χρήστος Λιάλιος , Αποστόλης Σταμάτης , και άλλοι ακόμη που θα γινόμουνα κουραστικός να τους ανέφερα όλους... Ακόμη , έχει καθιερωθεί κάθε χρόνο να απονέμεται αναμνηστική πλακέτα σε συγχωριανούς μας που κατά καιρούς έχουν προσφέρει σ' αυτό το έθιμο του χωριού μας... Συνοψίζοντας , να τονίσουμε πως είναι ένας σύλλογος απ' τους πιο δραστήριους της περιοχής μας που προσπαθεί , και το καταφέρνει , να κρατά τον πήχη πάντα ψηλά σε ότι αφορά την παράδοση και τα έθιμα του χωριού μας , αλλά και να προσελκύει όλους τους νέους μας να διατηρούν όλα αυτά ριζωμένα στην καρδιά τους...
  Εκκλησίες και Μονές  
 
Πολλές οι εκκλησίες και τα ξωκλήσια που υπάρχουν στο χωριό μας , αποτέλεσμα του έντονου θρησκευτικού συναισθήματος που κυριαρχεί στους κατοίκους... Πολιούχος θεωρείται απ' τα τέλη της 10ετίας του 1950 (όπου και χτίστηκε η εκκλησία του στο μέσον των δύο συνοικισμών που αποτελούν το Ευηνοχώρι) , ο Άγιος Χαράλαμπος. Μέχρι τα μέσα της 10ετίας του 1950 , πολιούχος άγιος ήταν ο Άγιος Αθανάσιος που θεωρείται και θαυματουργός αλλά και προστάτης του χωριού μας. Η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου έχει κτισθεί περίπου στα 1850 και κάηκε περίπου το 1870 και μαζί μ' αυτήν και όλα τα έγγραφα και τα συναξάρια που φυλάσσονταν εκεί , που μαρτυρούσαν πολλά ιστορικά για το χωριό μας γεγονότα. Επίσης η εκκλησία του Αη Θανάση λειτουργούσε και σαν δημοτικό σχολείο , κάνοντας μαθήματα ο δάσκαλος στα παιδιά στον γυναικωνίτη... Ονομαστό το καμπαναριό της σε ομορφιά και επιβλητικότητα... Σαν χτίστηκε η εκκλησία του Άγιου Χαράλαμπου ,αφού πήραν τα απαραίτητα ιερά σκεύη , ευαγγέλια κλπ απ τον Άη Θανάση , θέλησαν να πάρουν και την καμπάνα -καμπάνα που ο κάθε της χτύπος ακουγόταν σε κάθε γωνιά του Μποχωρίτικου κάμπου- , οι Μποχωρίτες αντέδρασαν σ' αυτήν την απόφαση της μητρόπολης και απέκλεισαν την εκκλησία εμποδίζοντας τους χωροφύλακες να παραλάβουν την καμπάνα , και μάλιστα αναποδογύρισαν το τζιπάκι που μετέφερε τους χωροφύλακες... Τελικά με την κινητοποίηση όλου του χωριού έμεινε η καμπάνα στην θέση της και χτύπαγε μέχρι πριν λίγα χρόνια όπου αντικαταστάθηκε με ...ηλεκτρονικά μέσα (!!!). Άλλο εκκλησάκι μέσ' στο χωριό είναι της Αγια Σωτήρως,στην νοτιοδυτική άκρη του χωριού,ένα όμορφο εκκλησάκι σε μια πολύ ήσυχη και γραφική γειτονιά... Στα δυτικά του χωριού και μεσ' στο πράσινο της φύσης , ευρίσκεται το παλιό εκκλησάκι της Αγια Παρασκευής , ανακατασκευασμένο με εγκληματικό τρόπο , καταστρέφοντας κάθε τι παλιό και παραδοσιακό που είχε και αντικαθιστώντας την παλιά του ομορφιά με την σημερινή συνηθισμένη τυπική μορφή του. Εικάζεται ότι μπροστά από το σημείο αυτό περνούσε ο κύριος οδικός άξονας που συνέδεε και εξυπηρετούσε την εποχή εκείνη την περιοχή. Στο ξωκλήσι αυτό υπήρχαν πολλές βυζαντινές εικόνες μεγάλης αξίας οι οποίες μυστηριωδώς ΄΄εξαφανίστηκαν΄΄ ... Πιο κάτω , στον Μποχωρίτικο κάμπο και κάτω απ τα πλατάνια είναι το ξωκλήσι της Παναγιάς , που συντηρήθηκε και επισκευάστηκε το 1981 απ' τον σύλλογο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ , τόπος ηρεμίας που μπορεί κάποιος να ξεκουραστεί και να δροσιστεί απ' νερό της εκεί βρύσης... Βόρεια του χωριού μας και στον χώρο της αρχαίας Καλυδώνας υπάρχει το ξωκλήσι του παλιού Αη Γιάννη , εγκατελλειμένο , ερειπωμένο και λεηλατημένο... Ο λόγος που είναι σ' αυτή την κατάσταση ντροπής για το χωριό μας , είναι γιατί η αρχαιολογική υπηρεσία (εφορία αρχαιοτήτων Πατρών) απαγόρευσε κάθε συντήρηση και επισκευή αλλά και τέλεση λειτουργίας και μυστηρίου στο εκκλησάκι αυτό στοχεύοντας στην ερείπωσή του και συνεπώς στο γκρέμισμά του επειδή είναι χτισμένο πάνω στον ναό του Διόνυσου , και μάλιστα σε πολλά σημεία του χρησιμοποιήθηκαν υλικά απ' τον παλιό ναό για να χτιστεί... Θάπρεπε φαντάζομαι και οι δυό πολιτιστικοί σύλλογοι του χωριού μας να ενδιαφερθούν -έστω και τώρα- να κάνουν άρση αυτής της ντροπιαστικής απόφασης και να αναστυλώσουν το εκκλησάκι που ήταν ένα στολίδι για το χωριό μας αλλά και ο τόπος που γινόταν το πανηγύρι τ' Αη Γιαννιού... Καλό είναι να μαθαίνουμε και να ερευνούμε τα σχετικά με την ιστορία μας , αλλά και η θρησκεία και οι παραδόσεις μας δεν πρέπει να ισοπεδώνονται μ' αυτόν τον τρόπο.. Ακριβώς απέναντι απ' την αρχαία Καλυδώνα και τον παλιό Αη Γιάννη , στον λόφο του Αη Γιαννιού έχει κτιστεί το νέο εκκλησάκι τ' Αη Γιάννη σ' έναν πευκόφυτο λόφο που δεσπόζει του χωριού μας... Το εκκλησάκι αυτό χτίστηκε το 1973 απ' τα μέλη του συλλόγου ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ προσφέροντας τόσο προσωπική εργασία όσο και χρήματα και υλικά ώστε να συνεχιστεί το πανηγύρι τ' Αη Γιαννιού που το βρήκαμε απ' τους πατεράδες μας και απ' τους παππούδες μας... Εκεί που τελειώνει ο Μποχωρίτικος κάμπος κι αρχίζει η λιμνοθάλασσα , είναι το εκκλησάκι της Ευαγγελίστριας , αφημένο δίπλα στην αλμύρα της θάλασσας , με μοναδική του συντροφιά έναν ευκάλυπτο για να χαρίζει τον ήσκιο του στους κουρασμένους αγρότες... Τέλος , πριν μερικά χρόνια οι κάτοικοι του Μποχωρίτικου οικισμού Κερατέας με δικά τους έξοδα έφτιαξαν μια καινούρια εκκλησία , αφιερωμένη στα γενέθλια της Θεοτόκου...
  Μην χάσετε  
μην χάσετε το πανηγύρι του ΑΗ ΓΙΑΝΝΙΟΥ που γίνεται κάθε χρόνο στις 24 Ιούνη... Το πανηγύρι ξεκινά με τον ζουρνατζή να δίνει το πρώτο σάλπισμα σαν προσκλητήριο και στη συνέχεια η ζυγιά να πηγαίνει στο σπίτι του καπετάνιου και μ' αυτόν μπροστά να ξεκινούν παίζοντας το Αϊ Γιαννιώτικο εμβατήριο για τα σπίτια των αρματωμένων για να τους συγκεντρώσουν για την ανάβαση στο ξωκλήσι τ' Αϊ Γιάννη... Στα σπίτια των αρματωμένων τους υποδέχονται με γλυκό ριβανί και ούζο και τους ξεπροβοδίζουν με αγκαλιές και ευχές... Αφού γίνει η συγκέντρωση όλων των αρματωμένων από σπίτι σε σπίτι , όλοι μαζί πηγαίνουν χορεύοντας μπρος στον χώρο του συλλόγου όπου θα παραλάβουν την σημαία απ' τον Πρόεδρο του συλλόγου ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ... Στη συνέχεια θα γυρίσουν σε όλα τα μαγαζιά βόλτα χορεύοντας και χαιρετώντας όλους τους συχωριανούς τους , δεχόμενοι κεράσματα απ' τα μαγαζιά του χωριού , και θα ανηφορίσουν πια για το ξωκλήσι... Στον δρόμο για το εκκλησάκι περνούν απ' την πλατεία του χωριού όπου εκεί θα ανταμώσουν την άλλη παρέα των αρματωμένων του συλλόγου Η ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΛΥΔΩΝΑ , κι εκεί θα σύρουν το χορό σαν μια παρέα όλοι μαζί με μπροστάρη τον πιο ηλικιωμένο καπετάνιο... Στην συνέχεια οι δυο παρέες θα ανηφορήσουν η κάθε μια τον δικό της δρόμο για την εκκλησία... Φτάνοντας στην κορυφή του λόφου τ' Αι Γιάννη όπου δεσπόζει το ομώνυμο ξωκλήσι , οι αρματωμένοι ασπάζονται την εικόνα του Άγιου , εκπληρώνοντας το τάμα τους ανάβοντας λαμπάδα και παρακολουθούν με κατάνυξη τον εσπερινό... Αργότερα , και αφού τελειώσει ο εσπερινός και η κάθε παρέα πάει στο στέκι της , ακολουθεί το γλέντι... Πρώτος ο καπετάνιος σέρνει τον χορό λεβέντικα , ακολουθούμενος απ' όλα τα παλικάρια του , στα οποία μετά δίνει την σειρά του για χορό... Αφού χορέψουν όλοι οι αρματωμένοι συναγωνιζόμενοι για το ποιος θα κάνει τις πιο όμορφες και λεβέντικες χορευτικές φιγούρες - πάντα κερνώντας ΄΄χαρτιά΄΄ τους οργανοπαίχτες - θα σηκώσουν όλους τους χωριανούς και ξένους , που παρευρίσκονται εκεί με τις οικογένειές τους και απολαμβάνουν τους μεζέδες και τα ψητά που υπάρχουν , σε χορό που θα συνεχιστεί μέχρι τις πρωινές ώρες... Όμως , ο συνεχής χορός , το βάρος της αρματωσιάς και η μεγάλη ανηφορική πορεία χορεύοντας απ' το χωριό στο ξωκλήσι , σε κάποια στιγμή θα κουράσουν τα παλικάρια και θα γυρέψουν να ξεκουραστούν συνεχίζοντας το γλέντι τραγουδώντας... Τότε οι καλλίφωνοι της παρέας θα αρχίσουν να τραγουδούν και όλοι μαζί οι υπόλοιποι να ακολουθούν... Σε κάθε σταμάτημα του τραγουδιού , η ζυγιά επαναλαμβάνει τον ίδιο σκοπό με τον ζουρνά και το νταούλι , και σαν μερακλώνεται η παρέα σηκώνονται με τα χέρια ψηλά , και με ΄΄ώπα ώπα΄΄ χορεύει ο καθ' ένας όπως θέλει κι όπως μπορεί... Κι αυτό θα συνεχιστεί μέχρι το ξημέρωμα... Σχεδόν ανύπαρκτες οι στιγμές ξεκούρασης για τους αρματωμένους... Άλλωστε , δεν ξεκίνησαν έχοντας ως σκοπό την ξεκούραση , αλλά μόνο και μόνο να γλεντήσουν , ενώνοντας το χτες των πατεράδων μας με το δικό μας σήμερα... Έτσι λοιπόν με το πρώτο φως της ημέρας αντηχεί ο χαρακτηριστικός ήχος της πίπιζας που καλεί τους πανηγυριστές σε σύναξη... Οι γλεντοκόποι αρματωμένοι ρίχνουν λίγο νερό στο πρόσωπό τους για να φύγει η κούραση του ολονύκτιου γλεντιού , φορούν τις αρματωσιές τους και με το πρώτο χτύπημα της καμπάνας πηγαίνουν στο εκκλησάκι να εκκλησιαστούν μαζί με τους πιστούς του χωριού... Με το τέλος της λειτουργίας , και αφού μοιράσουν σε όλους τους παρευρισκόμενους πιστούς άρτο και γλυκά , οι αρματωμένοι πανηγυριστές αρχίζουν πάλι τον χορό στους ρυθμούς του ζουρνά και του νταουλιού , μαζί με όσους παρακολούθησαν την λειτουργία και που με την παρουσία τους και μόνο δηλώνουν την συμμετοχή τους στο πανηγύρι , τόσο οι καθημερινοί απλοί ανθρώποι του χωριού μας , όσον και οι διάφοροι επίσημοι , καλεσμένοι ή περαστικοί... Όλοι μαζί αντάμα γνωστοί και άγνωστοι σε μια παρέα με ΄΄χορούς κυκλωτικούς΄΄ τιμούν το πανηγύρι μας... Και φτάνουμε στις πιο όμορφες στιγμές του πανηγυριού μας... Εκεί που οι πανηγυριστές γλεντούν έντονα αυτές τις μοναδικές στιγμές... Εκεί πλέον οι αρματωμένοι είναι μόνοι τους και απολαμβάνουν τα μεταξύ τους πειράγματα , ενώ τον πρώτο λόγο έχουν το τραγούδι και το κρασί... Υπέροχες στιγμές εκεί που ο καθ' ένας μας αφήνει ελεύθερο τον εαυτό του από σκοτούρες , προβλήματα , βάσανα και κάθε είδους στεναχώρια... Είναι το μεσημεριανό γλέντι πάνω στο στέκι τους στο εκκλησάκι... Εκεί όπου η ματιά αφήνεται να πλανευτεί στον Μποχωρίτικο κάμπο ως πέρα , στα βουνά της Κεφαλονιάς και της Πελοποννήσου μαζί με την ψυχή μας , ελευθερώνοντας κάθε διάθεση για συντροφικό γλέντι , όπου όλη η παρέα των αρματωμένων γίνεται μια ψυχή με μοναδικό σκοπό να γλεντήσει το σήμερα... Ένας σημαντικός - σημαντικότατος θάλεγα - ρόλος στο Αι Γιαννιώτικο πανηγύρι , είναι αυτός των οργανοπαιχτών ή αλλιώς ζυγιάς... Η ζυγιά αποτελείται απ' τους δυό ζουρνατζήδες που είναι δεξιοτέχνες του ζουρνά (πίπιζα) , και του νταουλιέρη , που κρατά ζωντανό τον ρυθμό του χορού με το νταούλι του... οι ζουρνατζήδες είναι δύο , με τον πρώτο εξ αυτών να κρατά το ΄΄ισο΄΄ στον ρυθμό με την μπάσα πίπιζα , και τον δεύτερο να αποδίδει τον ήχο του τραγουδιού... η ζυγιά απο ντόπιους Γύφτους ξέρει όλα τα τραγούδια της παρέας καθώς και τις χορευτικές ιδιομορφίες των αρματωμένων και αναλόγως παίζουν στον χορό τους για ακόμη περισσότερα ΄΄κεράσματα΄΄... προς το απομεσήμερο , οι αρματωμένοι γέρνουν για λίγο να ξαποστάσουν ώστε με το κατέβασμα του ήλιου νάναι πάλι στην πρώτη γραμμή του γλεντιού... έτσι λοιπόν φτάνοντας το απόγευμα , ένας ένας οι πανηγυριστές φορούν τις φουστανέλες με τις αρματωσιές τους και συγκεντρώνονται στην αυλή του Αι Γιάννη αφού ασπαστούν τα εικονίσματα στο εκκλησάκι ζητώντας την προστασία του Άγιου και δίνοντας την υπόσχεση και του χρόνου να γλεντήσουν στην χάρη του... κι έτσι σιγά σιγά , αφού βαρέσει το προσκλητήριο ο ζουρνατζής , κι ο πρώτος πάρει την σημαία , κατηφορίζουν παίρνοντας τον δρόμο του γυρισμού προς το χωριό όπου τους περιμένουν οι συχωριανοί για το αποκορύφωμα του πανηγυριού... Ο δρόμος του γυρισμού είναι ένας συνεχής χορός στα δρομάκια του χωριού όπου οι αρματωμένοι αγκαλιάζονται και χαιρετιούνται με όλους τους φίλους τους , περνώντας απ' όλα τα μαγαζιά όπου τους κερνούν ούζο , κι΄ απ' τα σπίτια των πανηγυριστών όπου τους περιμένουν με γλυκό ριβανί και δροσερό νερό... Μπορώ να πω πως είναι μοναδικές οι στιγμές αυτές και μόνον όσοι τις ζουν ενεργά συμμετέχοντας στο πανηγύρι μας μπορούν να νοιώσουν την μοναδικότητά τους , μην μπορώντας να τις περιγράψω με λέξεις... Τόσο έντονα και όμορφα είναι τα συναισθήματα χαράς , ευεξίας και ψυχικής ανάτασης που κυριαρχούν στους συμμετέχοντες στο πανηγύρι , που μπορούν και μεταδίδουν αυτά και στους γύρω τους... Η παρέα των αρματωμένων , αφού γυρίσει σ' όλα τα δρομάκια του χωριού χορεύοντας στους ρυθμούς της πίπιζας και του νταουλιού , πηγαίνει στον μπρος του συλλόγου διαμορφωμένο χώρο , όπου θα συνεχιστεί το γλέντι με την συμμετοχή όλου του χωριού... Εκεί θα πρωτοσύρει τον χορό ο καπετάνιος και θα τον ακολουθήσουν όλα τα παλικάρια του που στην συνέχεια θα γίνουν ένα με όλους τους συγχωριανούς καθώς θα συνεχιστεί ένα γλέντι που θα κρατήσει μέχρι τις πριν το μεσημέρι ώρες της επόμενης ημέρας... Και σαν σταθεί το άστρο της ημέρας , ο αυγερινός , πάνω απ' την μεσαία κορφή της τρίκορφης Βαράσοβας , και η νύχτα δώσει την διαδοχή της στο πρώτο χάραμα , οι γλεντοκόποι πανηγυριστές αφήνουν το τραπέζι και ετοιμάζονται για την πρωινή πατινάδα... Όλοι οι αρματωμένοι , μαζί μ' αυτούς που έμειναν και γλέντησαν μέχρι αυτή την ώρα μαζί τους κάτω απ' τους ήχους του ζουρνά και του νταουλιού , γυρίζουν όλα τα δρομάκια του χωριού τραγουδώντας σκοπούς και μινόρε της αυγής , υποδεχόμενοι μια καινούρια μέρα που ανατέλλει... Πρώτη στάση στην Αγιά Σωτήρω στην κάτω γειτονιά , όπου όλοι θα φιλήσουν το ΄΄τσεμπερέκι΄΄ της εκκλησούλας , για γούρι και καλοτυχία και για να βρουν καλό σύντροφο οι ανύπαντροι... Δεύτερη στάση στην αυλή του Αη Θανάση , να σταυροκοπηθούν , να πάρουν μιαν ανάσα οι ζουρνατζήδες , και να καρφώσουν στην πόρτα της εκκλησίας λουλούδια κομμένα απ' τους μπαξέδες του χωριού... Τρίτη και τελευταία στάση για τον πρωινό καφέ σ' ένα απ' τα Μποχωρίτικα καφενεία όπου εκεί θα γραφεί και ο επίλογος ενός ακόμη Αη Γιαννιώτικου πανηγυριού... Ένας επίλογος με χορό και τραγούδι που θα κρατήσει μέχρι τις κοντά το μεσημέρι ώρες... Ένας επίλογος που θα εξαντλήσουν πια τα όρια της αντοχής τους οι αρματωμένοι στον χορό , καθώς και ότι υπόλοιπο από χρήματα τους έχουν απομείνει θα τα αδειάσουν κερνώντας τους Γύφτους... Αυτό ήταν και θα είναι κάθε χρόνο το πανηγύρι τ' Αη Γιαννιού... Το πανηγύρι των παππούδων μας και των πατεράδων μας... Το δικό μας πανηγύρι που το ζούμε κάθε χρόνο και που το αφήνουμε ολοζώντανο στα παιδιά μας για τα παιδιά τους... Αυτό είναι η παράδοση... Τιμή σ' αυτούς που το διαφύλαξαν σε χρόνια δύσκολα και το ‘φεραν μέχρι σ' εμάς... Τιμή σ' αυτούς που το κρατάνε κάθε χρόνο παρά τα όποια προβλήματα παρουσιάζονται... Χρέος σε μας να το παραδώσουμε ατόφιο στα παιδιά μας... Ευχή στα παιδιά μας να το παραδώσουν έτσι , ολοζώντανο όπως το παρέλαβαν , στα παιδιά τους , γαλουχίζοντάς τα κι αυτά στους ίδιους ήχους της παράδοσης... Στους ήχους του ζουρνά και του νταουλιού... άηντε και του χρόνου...! ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ & ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ "ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ" σας περιμένει να γλεντήσουμε μαζί κάθε 23 και 24 Ιουνίου...

 
Ήπειρος Χώρα
Προορισμός
 
 
 
Προστασία Προσωπικών Δεδομένων     |     Ποιοι είμαστε     |     Επικοινώνησε μαζί μας     |     Όροι Χρήσης     |     TravelPlorer mobile


TravelPlorer  © 2007